نشستن جایگاه در فضای باز، به عنوان یک مرکز اصلی برای رویدادهای ورزشی، نمایش های فرهنگی و اجتماعات عمومی، به طور مستقیم بر تجربه مخاطبان تأثیر می گذارد. برخلاف نشیمنگاههای داخلی، محیطهای بیرونی که در معرض آفتاب و باران، نوسانات دما و خوردگی اسپری نمک قرار دارند، نیازهای بیشتری را برای عملکرد صندلی دارند. از انتخاب مواد گرفته تا طراحی سازه، از استانداردهای ایمنی تا هزینه های نگهداری، هر تصمیمی حیاتی است.
اولین گام در خرید صندلی، تمرکز بر مشخصات محصول نیست، بلکه مشخص کردن موارد استفاده مورد نظر و نیازهای اصلی است- که پایه و اساس تصمیمات بعدی را تشکیل میدهد. ابتدا، ماهیت مکان باید مشخص شود-آیا یک مکان بزرگ، طولانی-، ثابت مانند یک استادیوم ورزشی، یا یک فضای رویداد انعطاف پذیر مانند یک نمایشگاه یا اجرای موقت؟ مکانهای ثابت برای نشیمنگاههای ثابت ساختاری مناسبتر هستند، در حالی که تنظیمات موقت باید صندلیهای قابل حمل و مدولار ساخته شده از آلیاژ آلومینیوم را در اولویت قرار دهند.
دوم، تفاوت های آب و هوایی باید در نظر گرفته شود: مناطق ساحلی به مقاومت قوی در برابر خوردگی اسپری نمک برای جلوگیری از زنگ زدگی زودرس اجزای فلزی نیاز دارند. مناطق سرد و مرطوب نیاز به مواد مقاوم در برابر یخبندان-مقاوم-درجه حرارت پایین-برای جلوگیری از ترک خوردن قطعات پلاستیکی دارند. و مناطقی که در معرض نور خورشید-در دمای بالا هستند به مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش بیشتر نیاز دارند تا از ماندگاری رنگ و تغییر شکل طولانی مدت اطمینان حاصل شود. در این میان ظرفیت مخاطب و تراکم جمعیت نیز باید در نظر گرفته شود. مکانهایی که ترافیک بالایی دارند باید صندلیهایی با مکانیسمهای جمع شونده-را در اولویت قرار دهند که پس از خروج تماشاگران بهطور خودکار به عقب برمیگردند و به طور مؤثر راهروها را پاک نگه میدارند و کارایی تخلیه را بهبود میبخشند.
انتخاب مواد به طور مستقیم مقاومت آب و هوا، طول عمر و راحتی صندلیهای جایگاه در فضای باز را تعیین میکند و آن را به یکی از جنبههای اصلی فرآیند انتخاب تبدیل میکند. در حال حاضر، مواد اصلی هر کدام مزایا و معایب خود را دارند، که بر اساس این سناریو به تطابق انعطافپذیر نیاز دارند: پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) به دلیل مقاومت در برابر خوردگی، محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش و سهولت تمیز کردن، اولین انتخاب برای مکانهای کوچک تا متوسط-در فضای باز است، اما بافت آن نسبتاً سخت است و بافت آن متوسط است. فولاد گالوانیزه ظرفیت باربری بسیار خوبی دارد و اغلب برای ساختار باربری پایههای ثابت استفاده میشود، اما برای جلوگیری از خوردگی در محیطهای بیرونی، باید تحت درمان سختگیرانهای از زنگ زدگی قرار گیرد. مواد کامپوزیت چوبی حس طبیعی و راحتی بالایی دارند، مناسب برای پارک های تفریحی در فضای باز یا مکان های اجرای فرهنگی هستند، اما نیاز به تعمیر و نگهداری بالایی دارند، مستعد تغییر شکل رطوبت هستند و نیاز به نگهداری منظم دارند. آلیاژ آلومینیوم سبک وزن و مقاوم در برابر خوردگی-است که آن را به گزینه ای ایده آل برای جایگاه های قابل حمل تبدیل می کند، اما گران تر است و مقاومت متوسطی در برابر ضربه دارد.
طراحی سازه با تجربه کاربر و استفاده از فضا مرتبط است. عرض صندلی باید بین 400 تا 500 میلی متر کنترل شود تا نیازهای مخاطبان با انواع مختلف بدن را برآورده کند. زاویه پشتی باید از اصول ارگونومیک پیروی کند. زاویه شیب تقریباً 105 درجه پشتیبانی خوبی از کمر ایجاد می کند و خستگی ناشی از نشستن طولانی مدت را کاهش می دهد. برای پایه های جمع شونده، پایداری سیستم ریل راهنما و مکانیزم گسترش باید به دقت بررسی شود تا از استقرار و جمع شدن صاف و بدون درز اطمینان حاصل شود. طراحی مدولار هزینه های نیروی کار را برای جداسازی و نگهداری بعدی کاهش می دهد. علاوه بر این، لبههای گرد و مفاصل صندلیها را نباید نادیده گرفت تا به طور موثری از خطر خراشیدگی یا نیشگون گرفتن اعضای مخاطب جلوگیری شود.